Перейти к основному содержанию
урф-адетлеримизни унутмайыкъ

 

Хаял – Омюр
 
Бен омрюмин энъ атешли куньлерини яшаркен,
Адий омюр ве къайгъыдан юксеклерде учардым.
Дуйгъуларым, хаялымле коклери де ашаркен,
Яшаманынъ къайгъысындан кийик киби къачардым.
 
Бутюн омре пенпе ве ал бир козьлюкле бакъар да,
Эмеллерим, дилеклерим чечеклерле ишлердим.
Эп юксельмек арзусиле генч юреги якъар да,
Адий корюр ер узюни... кокке учмакъ дилердим.
 
Лякин бир къол якъалады къолумы,
Кесди кокке догъру гиден ёлумы.
 
Бу челик къол – омюр иди, чекди бени озюне,
Зайыф идим, сенделендим, бир дюштим, догъру бакътым козюне,
Кене дюштим, кене къалкъдым, догъру бактым узюне,
Назарларым къоркъунч иди. Титредим ве ёрулдым.
 
Сонъра бираз кулюмседи, къулагъыма сёйледи:
«Кёк – бош ава. Аят – беним. Бенде дикен, бенде гуль.
Неслинъ бенде джефа корьди, бенде сефа эйледи,
Бенде догъдынъ. Бенде яша! Бенде огъраш! Бенде оль!»   
 
1910 с.
 
Hayal – Omür
 
Ben ömrümin eñ ateşli künlerini yaşarken,
Adiy ömür ve qayğıdan yukseklerde uçardım.
Duyğularım, hayalımle kökleri de aşarken,
Yaşamanıñ qayğısından kiyik kibi qaçardım.
 
Bütün ömre penpe ve al bir közlükle baqar da,
Emellerim, dileklerim çeçeklerle işlerdim.
Ep yukselmek arzusile genç yuregi yaqar da,
Adiy körür yer üzüni... kökke uçmaq dilerdim.
 
Lâkin bir qol yaqaladı qolumı,
Kesdi kökke doğru giden yolumı.
 
Bu çelik qol – ömür idi, çekdi beni özüne,
Zayıf idim, sendelendim, bir düştim, doğru baqtım közüne,
Kene düştim, kene qalqdım, doğru baktım üzüne,
Nazarlarım qorqunç idi. Titredim ve yoruldım.
 
Soñra biraz külümsedi, qulağıma söyledi:
«Kök – boş ava. Ayat – benim. Bende diken, bende gül.
Nesliñ bende cefa kördi, bende sefa eyledi,
Bende doğdıñ. Bende yaşa! Bende oğraş! Bende öl!»   
 
1910 s.

Категория

Источник
http://anaurt.com