Перейти к основному содержанию
урф-адетлеримизни унутмайыкъ

 

Ана
 
Козьлерим огюнде кетирсем суретинъ,
Даима анъымда тургъандай оласынъ.
Джанлыдай къаш, козюнъ, манълайынъ,
бетинъ,
Баш сыйпап, охшагъан киби оласынъ.
Мен терен хаялнен бакъам эп юзюнъе,
Тенимнен агърылар тюшкендай шу саат,
Дуям мен озюмде тазелик, кучь, такъат,
Аяттан янъы нур киргендай козюме.
Анълайым гедженъни бир этип куньдюзнен,
Козьлеринъ юкъусыз, раатлыкъ бильмей сен
Бешигим башында тельмирдинъ даима,
Авучынъны яйып, кенъ манълайыма.
Дюньянынъ бахтыны багърынъа баскъандай,
Къызгъандынъ омюрнинъ инджиси киби,
Къучакълап-къучакълап опе эдинъ шай,
Юрекнинъ бирден-бир севгиси киби.
Барлыгъым, аятым багъланды сеннен,
Къальбимде энъ гузель инсаний дуйгъулар
Эп сенинъ эшкъынънен, севгинъден
догъдылар.
Ёлумда джетемен йылдызым сен олдынъ,
Омрюме кунешли куньдюзим сен олдынъ.
Аятта ёлумны этмединъ манасыз,
Пек эрте къалсам да мен сенсиз – анасыз.
Яша! – деп къальбиме толдурдынъ сен алев,
Анагъа борджны къолаймы тёлев ?!
Не къадар сыджакъ шу ананынъ сёзлери,
Не къадар терен шу шевкъатлы козьлери.
 
Кунештен кучьлюдир къальбинде арарет,
Дюньяда тапылмаз анагъа бенъзеген.
О тек бир дане, та эвель-эзельден,
Севгиси омюрлик сёнмейджек бир къудрет
Аналыкъ исинен кульгенде аналар,
Оларда энъ гузель бир алем корюне,
Анагъа урьметсиз омюрде сюрюне,
Ананен инсанлар даима бахтияр.
Йыкъылмаз дюньядай Ватан ве Ана,
Туралар эбедий юкселип ян-яна!

Категория

Источник
http://anaurt.com