Перейти к основному содержанию
урф-адетлеримизни унутмайыкъ

 

 "Atebet-ül-haqayıq"
Bilgiden sözüme temel atarım,
Ey, dost, bilgilige yaqlaşmağa çalış;
Saadet yolu bilgi ile bulunır, 
Bilgi elde et ve saadet yolunı bul.
 
Bilgini insan – qıymetli dinardır,
Cal ve bilgisiz (adam) – degersiz bir aqçadır,
Bilgili ve bilgisiz teñ olurmı?
Bilgili dişi – erkek, ve cail erkek – dişi.
 
(…) İnsan bilgisi ile tanılır,
Bilgisiz, ayatta eken, ğayip olğan sayılır,
Bilgili adam öler, (faqat) adı qalır,
Bilgisiz, sağ eken, adı ölüdir.
 
Bilginiñ ağırlığını tartqan kimsege köre,
Bir bilgili biñ bilgisizge teñdir,
Şimdi, añlarayaq ve sınayaraq etrafqa baqıp al:
Bilgi qadar faydalı bişqa ne bar?
 
Alim bilgi ile yükseldi, 
Bilgisizlik insannı aşağı tüşürdi,
Bilgini ara, usanma; bill ki, o halq Resul:
- Bilgini, Çinde bile olsa, arañız! – dedi.
 
Bilgini daima bilgini arar,
Bilginiñ dadını, ey dost, bilgili bildirir,
Bil ki, bilginiñ qadrini kene bilgi bildirir,
Bilgisiz odun bilgini ne yapar?
 
Bilgisizge, doğru söz damsız kelir,
Oña ögüt ve nasiat faydasızdır;
Nice kirli (şeyler) yuvmaq ile temizlenir,
(Faqt) cail – yuvmaq ile temizlengen bir kirdir.
 
Bilgili (ancaq) kerekli sözni söyler,
Ker keiz sözni (ise), kömerek, gizler;
Bilgisiz ne söylese, añlamadan söyler,
Onıñ kendi tili kendi başını yer. 

Категория

Источник
http://anaurt.com