Перейти к основному содержанию
урф-адетлеримизни унутмайыкъ

 

КИРИШ
Омюрнинъ манасы терен, ольчюсиз,
Омюр акъкъан сувдыр — саде фельсефе.
Эйилик ёллары къалмаз ёлджусыз,
Куреш изин корем онда эр сефер.
Тюм-тюз дегильдир аят ёллары,
Энишли-ёкъушлы, огюнъде седлер.
Тек достларнен толмай сагъ ве солларынъ,
Аякъ чалып тура душман, фесатлар.
Акъикъатны орьтсе ялан булуты,
Нурлу козълеринъе энмесин бунар.
Ким къолунда тутса, адалет отын,
Эминим, эминим, акъикъат булар!
Бу дюнъя ойледир, бардыр бир кеми,
Биревлер эв къура, биревлер боза.
Биревлер яшайыш, аят экими,
Биревлер эджельнинъ йырыны соза.
Тарих язылары — омюр ёллары,
Оларны сильмеге истегенлер бар.
Кечмишни сильмеге къычый къоллары,
Аслыны бильмеге истегенлер бар!
Елларда копюрлер ясланып ята,
Къургъанлар анъылмай олардан кечсек.
Копюрлер, копюрлер, ойлар уянта,
Копюрлер кечмиштир, копюрлер керчек...
Копюрлер Ватандан озгъара сени,
Be ана топракъкъа алып къайталар.
Динъленъиз, копюрлер анъдыра нени,
Таш къаткъан садалар нелер айталар?!.

Категория

Источник
http://anaurt.com