Перейти к основному содержанию
урф-адетлеримизни унутмайыкъ
Ёлджу гъарип (Бедный странник)
 
Ай! Мунарынъ силь юзюнден, менден ышыкъ къыскъанма!
Мен бир гъарип ёлджу эдим, къалдым къара дагъларда.
Ёл шашырдым, кунь ашырдым, санъа бакъып агълар да –
Ах чекемен, ач юзюнъни, мени яман козь санма.
 
Ач юзюнъни, сач нурунъны. Учурымлар, къаялар
Ышыкъ алсын, айдынласын, кольгелери силинсин.
Топракъ-топман къардаш исенъ, коксюнъдеки кок ташлар
Гъыранитлер къара ерге айна болып корюнсин!
 
Юрегиме сырдаш исенъ, козюмдеки шу яшлар
Чечеклерге тёкеджегинъ о чыкъларгъа къарышсын.
Танъ йылдызы догъар икен, эльбет, мени о беклер.
Сач нурунъны, ёлджу гъарип асретине къавушсын!

Категория

Источник
http://anaurt.com