Перейти к основному содержанию
урф-адетлеримизни унутмайыкъ
TUVĞAN TİL
 
Men seni kiçkene bir sabiy ekende,
Öz tuvğan anamdan eşitip bildim.
Baş yazım - taqdirim, yür aldğa degende,
Seniñnen göñülden xoşlanıp küldim.
 
Sen oldıñ tuvgañ til, sen oldıñ yırımnı,
Mulâyim ezgiñnen tasvirlep bergen.
İç kimse bilmegen eñ gizli sırımnı,
Şeñ ömür yoluna yırnen söylegen.
 
Bayramnı, meclisni, quvançlı künlerni,
Daima seniñnen qarşılap aldım.
Ömürni, baarni, çeçekler, güllerni,
Deliqan çağımda yırlap ozğardım.
 
Ür Vatan bağrında feraxnen kezgende,
Sen oldıñ vicdanım, namusım, arım.
Acuvsız aç ecel bağrımnı ezgende,
Tuvğan til! Kene de men seni añarım.
 
Yunus Temirkaya
 
ТУВГЪАН ТИЛЬ
 
Мен сени кичкене бир сабий экенде,
Озь тувгъан анамдан эшитип бильдим.
Баш язым - такъдирим, юрь алдгъа дегенде,
Сенинънен гонъюльден xошланып кульдим.
 
Сен олдынъ тувганъ тиль, сен олдынъ йырымны,
Муляйим эзгинънен тасвирлеп берген.
Ич кимсе бильмеген энъ гизли сырымны,
Шенъ омюр ёлуна йырнен сёйлеген.
 
Байрамны, меджлисни, къуванчлы куньлерни,
Даима сенинънен къаршылап алдым.
Омюрни, баарьни, чечеклер, гуллерни,
Деликъан чагъымда йырлап озгъардым.
 
Урь Ватан багърында фераxнен кезгенде,
Сен олдынъ виджданым, намусым, арым.
Аджувсыз ач эджель багърымны эзгенде,
Тувгъан тиль! Кене де мен сени анъарым.
 
Юнус Темиркая

Категория

Источник
http://anaurt.com