Noman Çelebicihan (1885-1918). Savluqman qal, tatarlıq...

"Savluqman qal, tatarlıq..."

 

Savluqman qal, tatarlıq, men ketem cennke,

atımnıñ başı aylandı ahiret betke,

seniñ içün yaşadım, sesiz ölsem,

bilmem, nasıl kirermen boş cennetke.

 

Avdarıldı altavlar, tamurlar taşqan,

bu işlerge biz tuvul, melekler şaşqan.

Hırpalanğan menlikler, horlanğan qızlar,

balasın taşlap anaylar çöllerge qaçqan.

 

Artıma baqsam— aq ömür, aldımda— ölüm,

köp uzamaz belliymen qaranğı yolum.

Qarsambadan havf etmey, kölgeden ürkmey,

soñ nefeste "tatar" dep, uzanır qolum.

 

Noman Çelebicihan (1885-1918)