Noman Çelebicihan
"KÖBELEK"
Bir köbelek uça-qona bağçalarda kezirdi,
Erılğanlar, qart zambaqlar bu melekten bezerdi.
Bezmey onıñ altın ipek qanatları, tülleri, –
Salte öper, ohşar edi tülpanları, gülleri.
Bir mektepli qızçıq kördi, buña içten tutaştı,
– Seni, seni tutayım, – dep, fesi elde köp qoçtı.
Quvaladı – yetamadı,
Attı fesi – uramadı,
Köbelegi tutamadı,
Bir daa soñ köramadı…
Çünki o bir yaş göncege öpe-öpe yapışaraq,
Yapraqlarnıñ kölgesinde körünmeden gizlenmişti…
Источник
http://anaurt.com