Перейти к основному содержанию
урф-адетлеримизни унутмайыкъ

 

Abdulmecit(14 a.2-ci yarısı – 15 a. ilk çerigi) 
Ğazel
Andın berü kim oldı oşol dilruba köñül
Küydi cefada körmedi hergiz vefa köñül.
Kozdin tüşürdi bir yolı köz tüşkeli aña
Terk et tesem tilegim birmes riza köñül.
Sızdı tenim tükendi seher şemi tek yanıp
Ey-vah ne qaldı kör ki başımğa belâ köñül.
Körgende köz tikker qolı tiymeske el sunar
Qoyğıl bu işni imdi barayı Huda köñül.
Baştın keçip qara qan içip qan yaşım saçıp
Tampas köñül tilegini va hasreta köñül.
Yeti felekni tarh qılıp naqd-i can bilen 
Bu ışq nardın oynama ey bi-neva köñül.
Yaş tek başım aqınp tün u kün yığlatur meni
Tekme kim erse külse maña ne reva köñül.
Ya Rabb közümden al bu köñül dadını, maña
Kim boldı köz belâsı bilen mübtelâ köñül.
Mihnet eline aldı hayatım yaqasını
Abdul qatında qalmadı bir macera köñül.

Категория

Источник
http://anaurt.com