Перейти к основному содержанию
урф-адетлеримизни унутмайыкъ

 

КЪОРКЪАКЪ
Эр кольгеге бинь джан берген, яшаткъан,
Дивардаки эр сызыкъны джин, шайтангъа ошаткъан…
Сандыгъы чырт-чырт этсе, бошаса,
Къапусыны чик-чик эткен сары къуртлар ашаса,
Бош тюфекке: «Шайтан иши, патлар!..» - деген эр заман,
«Пат! Пат!..» этсе, къоркъып олгъан тоз, думан.
Джан агъачнынъ кольгесинде «ямандыр» деп ятмагъан?
Морт агъачтан зикир, мевлюд тынънагъан.
Джин, шайтангъа ёл бастырып, къанып юрген танъгъачек,
Сонъ къоразда басыкъ уюн, реджа, нияз тапкъачек;
Эси кеткен худжур бир халкъ бар экен,
Бу халкъ къайсы?.. Буны бармы бильмеген?..
Еди дювель танымагъан, бар дюньягъа бель бувгъан,
Лафкъа къалса, эр йигитмен, айдамакъман дост болгъан,
Йигитлиги къаралдысын таш диварын кечмеген,
Саранлыкъта, мен-менликте сынъыр, ольчю бильмеген.
Озь-озине агъа болгъан, султан болгъан хаберсиз,
Янъгъыз къалса, еди дерья кечкен атсыз, егерсиз.
Уйде залым, тойда йигит, лафлары шай арсландай,
Къачкъан, кочькен, джансыз бир халкъ бар экен,
Бу халкъ къайда? Буны бармы бильмеген?..
Мен баш олсам, бир гунь келип екильсем,
Оны душман ортасына сюрермен, 
Топ ерине онынъ отюн патлатып,
Душманнынъ тап тахт уюне кирермен.
 
1914, Одеса

Категория

Источник
http://anaurt.com