Şakir Selim

İnsanğa



Sen kuneşke oşama, - 

O gecesi nur bermey.

Sen ayğa da oşama, - 

Kuneş çıqsa korünmey.



Oşama sen yıldızğa,

Yıldıznıñ ille söner.

Yanardağ olma qızğan – 

O da bir külge döner.



Sen deryağa oşama,

Onıñ yolun keserler.

Aqqan suvday yaşama – 

Qadrriñ bilmey içeler.



Oşama sen, oşama sen

Epkin esken yellerge.

O degilmi afatlarnen

Ğam ketirgen illerge?



Oşama sen açqan gulge – 

Gulniñ omürü qısqadır.

Qıyas olma şeñ bulbulge – 

Quş taliyi başqadır.



Okenanğa oşama sen –

Dalğalansa yatışır.

Qar-boranğa oşama sen – 

Arzu-umüt qarışır.



Er mucize yerde-kokte

Ozcesine yaşasın.

Sen olarğa oşama tek,

Olar saña oşasıñ.