ОН ДАКЪИКЪАДА...
Сырдаш окъуйыджым, копюр устюнде
Хатыра дефтерин ачтылар еллер.
Бугунь элем дуйсанъ, эгер сесимде,
Багъышла, къыркъ дёртте корьмедик нелер!..
Фашистлерни къувып, бизим аскерлер,
Кърымгъа киргенде, баарьдай олып,
Шадлыкъ садасына толды ана ер,
Эвден-эвге чаптыкъ муджделер алып!..
Дерсинъ бир кереден башлангъандай къыш,
Къуванчымыз узакъ сюрмеди, лякин,
«Халкълар бабасы» япты ойле иш,
Кърымтатарнынъ тапталды акъкъы.
Балалыкъта эр шей къала хатринъде,
Муджде де, дешет де силинмей бири.
Чёккен акъикъатлар тутты сатрымдан,
Гуя бир къоркъунчлы тюшнинъ табири.
Узеир, сен дженкте копюр къургъанда,
Къыяметлер къопты тувгъан коюнъде.
Аметхан душманны урып тургъанда,
Акъсызлыкъ улуды ялы боюнда.
Майыс он секизнинъ зиндан танъында
Эвинден къувдылар ана-бабанъны.
Къоркъудан титрешти кадяларынъ да,
Унутмакъ мумкюнми, хайырсыз танъны!..
Пек титис къакъылды бизим къапы да,
Юкъудан уяндыкъ отюмиз патлап, —
«Озюмизникими, фашистми, ким я?» —
Эвге сокъулдылар босагъа атлап.
Къартанам багърына сыйыкътыкъ агълап,
О, oпe бизлерни, oпe Къуранны.
Биримиз бир шейни олмадыкъ анълап,
Насыл унутырым бу къара анни!..
— Сизге он дакъикъа беремиз муддет! —
Силялылар берди бойле серт эмир.
Къаба сеслеринде дуюла шиддет,
— Мындан кетеджексиз сиз бутюн омюр!..
Анам одыр-будыр къоя торбагъа,
Алам дей: «Не керек, эп бир атарлар!»
Аскер: «Аджеле!» — деп, ала зорбагъа, —
Тез олунъыз, айды, хаин татарлар!!!
Къаранлыкъ кошеге топлап эр кесни,
— Бекленъиз, — дедилер, — эмир къулумыз.
Хасталар зар-зорнен ала нефесни,
Тилейлер: «Шу ерде къалсын олюмиз!..»
Дженктедир йигитлер, дженкте къырджыман,
Эвде къалгъан тек бир къартлар, балалар.
Шу кунь кой ёлларын тутты тоз-думан,
Къалгъанларны энди къайда алалар?!.
Туварлар монъреше, къойлар магъраша,
Битай изин сорай, сыгъыр сагъмагъа.
Бир къадын арбийнен эп давалаша,
— Изин бер, балама ёргъан алмагъа! —
Эр кес озь эвине бакъа да агълай,
Къачан къайтаджагъын бильмей бирев де.
Бир къарт дей: «Оджакъта джезвем къалды, вай.
Джезвемни алмагъа барайым эвге!..
Адамларны юклеп машиналаргъа,
Силялы солдатлар отурды артта.
Насыл даянсынлар бойле алларгъа,
Окюршип агълаша бала да, къарт да.
Тиллерден тюшмеди шу куню бир сёз,
Дейлер: «Эр шей къалды, эвимиз къалды.
Козъ яшлар тыгъыра, бар, бакъайым тёз,
Эв анахтарларны аскерлер алды.
Къалды, эбет, къалды янгъан оджакълар,
Кечмишлер мекяны — къабристанымыз,
Къалдылар бешиклер ве салынджакълар,
Къалды абиделер, эм дестанымыз.
Къалды къалакъайлар, тыгъыргъан ызан.
Текнелерде къалды минген хамырлар.
Халкъым терек эди, сандылар фидан,
Тюптен сёкюльди бизим тамырлар!..
Нидже дженклер корьген мукъаддес топракъ,
Коръмегендир бойле азап, джинает.
Шу кунъ козь ачты даа къач чокъракъ,
Суву козъ яш киби аджджыдыр гъает.
Кетирип тёктилер бизни вокзалгъа,
Вагонларгъа рыкъма-рыкъ шай толдурдылар.
Кимседе меджал ёкъ, болдурып талгъан,
Бизлер чечек эдик, шай солдурдылар!..
Категория
Источник
http://anaurt.com